
Het tragische arbeidsongeval van woensdag blijft zwaar nazinderen op de Vives Hogeschool in Kortrijk. Wat begon als een gewone werkdag, eindigde in een drama dat de hele schoolgemeenschap diep heeft geraakt. Docent Tijs Anthone (34) kwam om het leven nadat hij onder een zware machine terechtkwam. De omstandigheden van het ongeval zijn nog onduidelijk, wat het verdriet en de onrust alleen maar vergroot.

Studenten en collega’s reageren geschokt en aangeslagen. Tijs Anthone stond bekend als een gepassioneerde docent die zich met hart en ziel inzette voor zijn vak en zijn studenten. “Hij was iemand die altijd tijd maakte voor iedereen,” klinkt het bij een student. “Dit is gewoon niet te vatten.”
Het ongeval vond plaats in een praktijkomgeving binnen de hogeschool, waar gewerkt wordt met zware apparatuur. Hoe het precies mis kon gaan, is voorlopig nog niet duidelijk. Het arbeidsauditoraat heeft een onderzoek opgestart om de exacte toedracht te achterhalen. Daarbij wordt gekeken naar mogelijke technische fouten, menselijke factoren en de naleving van veiligheidsvoorschriften.
Algemeen directeur Kathy Dewitte reageerde zichtbaar aangedaan. “Voorlopig blijven we met heel veel vragen zitten,” verklaarde ze. “Onze eerste gedachten gaan uit naar de familie, vrienden en collega’s van Tijs. Dit verlies treft ons allemaal diep.” De school heeft intussen psychologische ondersteuning voorzien voor studenten en personeel die nood hebben aan begeleiding.

Binnen de campus hangt een sfeer van stilte en ongeloof. Lessen werden deels opgeschort en op verschillende plaatsen werden herdenkingsmomenten georganiseerd. Studenten leggen bloemen neer en schrijven boodschappen in een rouwregister. Het toont hoe groot de impact van dit verlies is op de hele gemeenschap.
Ook buiten de schoolmuren wordt meegeleefd. Op sociale media stromen de reacties binnen van oud-studenten, collega’s en mensen uit het onderwijsveld. Velen herinneren Anthone als een inspirerende figuur die niet alleen kennis overdroeg, maar ook mensen wist te motiveren en te verbinden.
Het onderzoek van het arbeidsauditoraat zal de komende weken cruciaal zijn om duidelijkheid te scheppen. Intussen blijft de vraag hangen hoe een dergelijk ongeval kon gebeuren in een omgeving waar veiligheid normaal gezien vooropstaat. Indien er tekortkomingen worden vastgesteld, kunnen verdere stappen volgen.
Voor nu overheerst echter het verdriet. Een jonge docent, vol plannen en ambitie, is er niet meer. Wat rest zijn herinneringen en een gemeenschap die probeert dit verlies samen te verwerken. Zoals een collega het verwoordde: “Sommige vragen zullen misschien beantwoord worden, maar het gemis zal blijven.”




