Gynaecologe Annelies De Knijf (44) overleden: “Ze gaf hoop aan duizenden gezinnen en bleef geloven in nieuw leven, zelfs tijdens haar eigen strijd”
Met groot verdriet heeft het ziekenhuis AZ Delta afscheid moeten nemen van gynaecologe Annelies De Knijf, die op 44-jarige leeftijd is overleden. Gedurende veertien jaar was zij een vaste waarde op de dienst gynaecologie van AZ Delta, campus Rumbeke. Collega’s, patiënten en families herinneren haar als een uitzonderlijk warme arts die niet alleen medische zorg bood, maar ook hoop, vertrouwen en menselijke steun aan koppels met een kinderwens.
Haar overlijden laat een diepe leegte achter binnen het ziekenhuis, maar ook bij de duizenden gezinnen die zij doorheen haar carrière begeleidde.
Een leven gewijd aan zorg en nieuw leven
Dokter De Knijf was hoofd van de fertiliteitsafdeling binnen de dienst gynaecologie. In die rol begeleidde zij jarenlang koppels die geconfronteerd werden met vruchtbaarheidsproblemen — vaak een emotioneel en onzeker traject.
Volgens diensthoofd gynaecologie Piet Claerhout stond haar aanpak bekend om haar oprechte betrokkenheid en haar onverzettelijke geloof in haar patiënten.

“Dokter De Knijf begeleidde veel koppels met een kinderwens,” vertelt hij. “Haar standvastigheid gaf mensen moed om door te zetten tijdens soms lange en moeilijke behandelingen. Ze kon patiënten het vertrouwen geven dat er altijd hoop bleef, zelfs wanneer het traject zwaar werd.”
Vruchtbaarheidsbehandelingen vragen niet alleen medische expertise, maar ook emotionele begeleiding. Voor veel patiënten werd zij daarom meer dan een arts: een vertrouwenspersoon die luisterde zonder oordeel en die ruimte gaf aan zowel verdriet als hoop.
Duizenden geboortes, duizenden verhalen
Naast haar werk binnen fertiliteit begeleidde dokter De Knijf naar schatting tussen de 2.500 en 3.000 bevallingen. Elk van die geboortes betekende voor haar een uniek moment.
Collega’s omschrijven haar als een arts bij wie de patiënt altijd centraal stond. Ze nam tijd om vragen te beantwoorden, stelde mensen gerust en bleef kalm, zelfs in stressvolle situaties.
“Haar enthousiasme werkte aanstekelijk,” aldus een collega. “Ze kon goed luisteren en had enorm veel geduld. Met haar warme persoonlijkheid gaf ze patiënten rust op momenten waarop angst vaak overheerst.”
Veel ouders herinneren zich haar aanwezigheid tijdens één van de meest ingrijpende momenten in hun leven: de geboorte van hun kind. Voor velen bleef haar naam verbonden aan een herinnering van vreugde, opluchting en dankbaarheid.
Een onverwachte en zware diagnose
Bijna twee jaar geleden veranderde haar leven drastisch toen bij haar een hersentumor werd vastgesteld. Het nieuws kwam hard aan, zowel voor haarzelf als voor haar omgeving.
Volgens haar echtgenoot Frederic was het voor haar bijzonder moeilijk om haar werk te moeten stopzetten.
“Mijn vrouw heeft heel veel mensen gezinsgeluk geschonken,” zegt hij. “Ze vond het ontzettend triest dat ze na de diagnose niet meer mocht werken. Haar patiënten betekenden enorm veel voor haar.”
Voor iemand die haar leven had gewijd aan het begeleiden van nieuw leven, voelde het afscheid van haar beroep als een groot verlies. Toch bleef zij, volgens haar naasten, dezelfde positieve en moedige persoon die anderen jarenlang had gesteund.

Familie als grootste trots
Hoewel haar professionele inzet indrukwekkend was, stond haar eigen gezin altijd op de eerste plaats. Dokter De Knijf was de trotse mama van drie kinderen: Leon, Juliette en Rémi.
Collega’s vertellen dat ze vaak sprak over haar gezin met zichtbaar geluk. Ze combineerde haar drukke medische carrière met een sterke betrokkenheid bij haar familie — iets wat volgens vrienden perfect haar karakter typeerde.
Ze geloofde sterk in de waarde van familie en begreep daardoor als geen ander hoe belangrijk het was voor koppels om een kind te kunnen verwelkomen.
Grote verbondenheid binnen AZ Delta
Het nieuws van haar overlijden zorgde voor een golf van emoties binnen AZ Delta. Op campus Rumbeke werd in de stille ruimte een rouwhoekje ingericht waar collega’s, patiënten en bezoekers afscheid kunnen nemen en hun medeleven kunnen tonen.
Bloemen, kaartjes en persoonlijke boodschappen getuigen van de impact die zij had op mensenlevens, zowel professioneel als persoonlijk.
Vanuit de dienst gynaecologie zal bovendien een dank- en herdenkingsviering georganiseerd worden om haar leven en werk te eren. Het ziekenhuis wil daarmee niet alleen afscheid nemen van een gewaardeerde collega, maar ook stilstaan bij de betekenis die zij had voor zoveel gezinnen.
Een blijvende nalatenschap
Hoewel haar leven veel te vroeg eindigde, laat dokter De Knijf een uitzonderlijke nalatenschap achter. Haar werk leeft voort in de duizenden kinderen die dankzij haar begeleiding geboren werden en in de gezinnen die zij hielp ontstaan.
Voor velen symboliseerde zij hoop op momenten van onzekerheid. Ze toonde dat geneeskunde niet alleen draait om technologie en behandelingen, maar vooral om menselijke nabijheid.

“Haar impact is niet in cijfers te vatten,” zegt een medewerker van de afdeling. “Elke baby die zij hielp geboren worden, elke ouder die zij geruststelde — dat is haar echte erfenis.”
Afscheid en herdenking
De uitvaartdienst voor Annelies De Knijf vindt plaats op dinsdag 24 februari om 10.30 uur in de Sint-Petrus en Pauluskerk in Rumbeke. Na de crematie volgt de bijzetting van haar urne op de begraafplaats in Oekene.
Familie, vrienden, collega’s en patiënten krijgen daar de gelegenheid om afscheid te nemen van een vrouw die haar leven in dienst stelde van anderen.
Een arts die hoop bracht
Het verhaal van dokter Annelies De Knijf is dat van een arts die verder keek dan diagnoses en medische dossiers. Ze zag mensen, dromen en toekomstplannen. Ze gaf kracht aan koppels die twijfelden, moed aan gezinnen die wachtten en vertrouwen aan ouders in wording.
Zelfs tijdens haar eigen ziekte bleef ze voor velen een bron van inspiratie.
Haar overlijden betekent een groot verlies voor de medische wereld, maar haar invloed blijft zichtbaar in de levens die zij heeft geraakt. In elke familie die dankzij haar begeleiding werd gevormd, leeft een stukje van haar werk en haar overtuiging voort: dat hoop en zorg hand in hand gaan.




