Vader (36) van twee jonge kinderen sterft op valentijn na val door dak: “Dries was de beste papa, onze rots”
Het verdriet is onbeschrijfelijk groot in Beerst, een deelgemeente van Diksmuide, waar familie, vrienden en buren nog steeds proberen te begrijpen wat er precies is gebeurd. Wat een gewone zaterdag vol liefde en kleine geluksmomenten had moeten zijn, eindigde in een tragedie die een jong gezin voorgoed veranderde. Dries Soete, een 36-jarige vader van twee jonge kinderen, kwam op Valentijnsweekend om het leven na een fatale val door het dak van een hangar achter zijn woning.
Voor zijn echtgenote Dina en hun zoontjes Remi (6) en Jerome (3) blijft enkel een leegte achter die nauwelijks in woorden te vatten is. “Dries was de beste papa die je je kon voorstellen,” zegt Dina met gebroken stem. “Hij was onze rots, ons veilige punt. Ons leven zal nooit meer hetzelfde zijn.”
Een nieuw begin in Beerst
Nog geen half jaar geleden verhuisde het gezin naar de Wijnendalestraat in Beerst. Het huis, gelegen vlak bij de dorpskerk, voelde meteen als de perfecte plek om een nieuwe toekomst op te bouwen. Vooral de grote hangar achter de woning maakte indruk op Dries, die als zelfstandige actief was in kraan- en grondwerken.
Volgens familieleden was het altijd zijn droom geweest om een eigen werkruimte te hebben waar hij projecten kon uitwerken en plannen kon realiseren. “Toen ze het huis zagen, waren ze meteen verkocht,” vertelt zijn schoonvader. “Ze zagen daar hun toekomst. Het was hun droomplek.”
De hangar had niet alleen een praktische functie. Het was ook een plaats waar herinneringen zouden worden gemaakt. Zo was Dries al volop bezig met voorbereidingen om er het communiefeest van zijn oudste zoon Remi te organiseren. Hij wilde alles zelf in orde brengen, tot in de kleinste details.
Een dag vol liefde
De dag van het ongeval begon nochtans bijzonder mooi. Als trotse vader ging Dries ’s ochtends kijken naar de voetbalactiviteit van zijn zoon. Nadien trok het gezin eropuit om cadeautjes voor Valentijn te kopen. Kaarsen en rozen werden zorgvuldig uitgekozen.
“Hij zei nog dat we de bloemen zouden drogen zodat we ze voor altijd konden bewaren,” herinnert Dina zich. “Die woorden hebben nu een heel andere betekenis gekregen.”
Niemand kon vermoeden dat enkele uren later het noodlot zou toeslaan.
Het fatale moment
In de namiddag besloot Dries nog wat werkzaamheden uit te voeren aan de hangar. Hij wilde snoeiwerken uitvoeren en enkele aanpassingen doen aan het dak. Zowel Dina als haar moeder hadden hem nog gewaarschuwd voorzichtig te zijn, omdat delen van het dak niet erg stevig leken.
Na een nachtdienst was Dina moe en ging ze even rusten, terwijl de kinderen buitenshuis waren. Dries bleef alleen achter om verder te werken. Het leek een rustige, gewone namiddag.
Maar ergens tijdens die werkzaamheden ging het mis. Dries stapte op een lichtstraat in het dak die het gewicht niet kon dragen. Hij zakte plots door de platen en maakte een zware val naar beneden.
Toen Dina later wakker werd en haar man nergens vond, begon ze zich zorgen te maken. Ze ging naar buiten en riep zijn naam, maar kreeg geen antwoord.
“Toen ik hem zag liggen, wist ik meteen dat het fout was,” vertelt ze. “Hij lag in een vreemde houding. Ik voelde onmiddellijk dat het ernstig was.”
Alle hulp kwam te laat
Dina verwittigde onmiddellijk de hulpdiensten. Ambulances en zelfs een MUG-helikopter snelden ter plaatse. Hulpverleners deden alles wat ze konden om Dries te redden en probeerden hem langdurig te reanimeren.
Ondanks hun inspanningen mocht het niet meer baten. Dries overleed ter plaatse aan zijn verwondingen.
Voor de jonge moeder stortte op dat moment haar wereld volledig in. “We hadden nog zoveel plannen,” zegt ze. “We waren gelukkig. Echt gelukkig. We wilden samen oud worden.”
Een man met een hart van goud
Wie Dries kende, spreekt over een warme, behulpzame en humoristische man. Hij stond altijd klaar voor anderen, of het nu ging om vrienden, familie of buren die hulp nodig hadden.
“Hij had een hart van goud,” vertelt een familievriend. “Dries was iemand die nooit nee zei als iemand hem nodig had. Hij werkte hard, maar maakte altijd tijd voor zijn gezin.”
Zijn kinderen waren zijn grootste trots. Hij was een betrokken vader die genoot van kleine momenten: samen spelen, voetbal kijken, grapjes maken aan tafel. Zelfs op moeilijke dagen wist hij anderen aan het lachen te brengen met zijn typische humor.
“Zelfs wanneer ik met mijn ogen rolde om zijn flauwe mopjes,” zegt Dina zacht, “kon hij ons altijd laten lachen.”
Een dorp in rouw
Het nieuws van het ongeval verspreidde zich snel door Beerst en de bredere regio Diksmuide. Buren en kennissen reageren geschokt en aangeslagen. Velen brengen bloemen, kaartjes en steunbetuigingen naar het gezin.
In een kleine gemeenschap voelt zo’n verlies extra zwaar. Mensen herinneren zich Dries als een vriendelijke man die altijd tijd maakte voor een praatje.
“Het is moeilijk te begrijpen dat iemand die zo vol leven zat er plots niet meer is,” zegt een buur. “Heel het dorp leeft mee met Dina en de kinderen.”
Leven met herinneringen

Voor Dina begint nu een bijzonder moeilijke periode. Naast het immense verdriet moet ze ook proberen haar jonge kinderen door dit verlies te begeleiden.
“We proberen ons vast te houden aan de mooie herinneringen,” zegt ze. “Die kunnen ze ons gelukkig nooit meer afnemen.”
Foto’s, verhalen en kleine dagelijkse gewoontes worden nu kostbare herinneringen aan een man die veel te vroeg moest vertrekken.
Laatste afscheid
De uitvaartplechtigheid van Dries Soete vindt plaats op 20 februari om 10 uur in de aula van begrafenisondernemer Logghe in Kortemark. Familie, vrienden en kennissen zullen daar samenkomen om afscheid te nemen van een geliefde echtgenoot, vader, zoon en vriend.
Hoewel woorden het verlies niet kunnen verzachten, hopen zijn naasten dat de herinnering aan zijn warmte, humor en liefde zal blijven voortleven in iedereen die hem kende.
“Hij zal altijd bij ons zijn,” besluit Dina. “In onze harten, in onze kinderen en in alle momenten die we samen hebben gedeeld.”




