LEIDEN / OEGSTGEEST – De gangen van de Universiteit Leiden, normaal gesproken het toneel van ambitie en intellectueel debat, ademen al drie maanden een sfeer van ongerustheid. Pauline M. (25), een briljante masterstudente Business Administration en wetenschappelijk assistent, is sinds 28 oktober spoorloos verdwenen. Haar vertrek uit een gespecialiseerde kliniek in Oegstgeest werpt een schril licht op de schaduwkant van de Nederlandse prestatiecultuur.

Een zorgvuldig gewiste aanwezigheid

Op die bewuste dinsdagochtend verliet Pauline de kliniek waar zij werd behandeld voor een zware burn-out en depressieve klachten. Ze droeg slechts een donker sportpak en een sjaal. Wat deze vermissing zo verontrustend maakt, is de methodische stilte die volgde. Geen pinbetalingen bij de lokale supermarkt, geen activiteit op haar universitaire account, en een smartphone die kort na haar vertrek voor het laatst contact maakte met een zendmast nabij de Kagerplassen.

Rechercheurs in Leiden spreken van een ‘bewuste terugtrekking’. “Bij studenten van dit niveau zien we vaker dat wanneer de mentale druk te groot wordt, de vluchtreflex extreem is,” aldus een bron binnen het onderzoek. De vraag is echter hoe een jonge vrouw, die dringend medische zorg nodig heeft, al meer dan honderd dagen weet te overleven in de koude Nederlandse winter zonder enige vorm van ondersteuning.

De prijs van de perfecte cv

Pauline was het boegbeeld van succes: hoge cijfers, een gewaardeerde bijbaan aan de faculteit en een breed sociaal netwerk. Maar achter die perfecte cv ging een wereld van uitputting schuil. Haar opname in de kliniek in Oegstgeest was een laatste poging om de regie over haar leven terug te krijgen. Experts wijzen erop dat de stap van ‘excellente student’ naar ‘patiënt’ voor velen een onoverkomelijk stigma met zich meebrengt.

De politie houdt er rekening mee dat Pauline zich schuilhoudt in de uitgestrekte duingebieden tussen Katwijk en Noordwijk, of dat zij met de trein naar Amsterdam is gereisd om daar in de anonimiteit van de grote stad te verdwijnen. De vrees is echter dat haar mentale toestand haar kwetsbaar maakt voor ongevallen of zelfverwaarlozing.

Een digitale en fysieke klopjacht

Ondanks meerdere zoekacties met drones en honden in de bossen van Oegstgeest en rondom de Leidse grachten, ontbreekt elk spoor. De politie heeft haar profiel gedeeld in de hoop dat medestudenten of voorbijgangers haar herkennen. Pauline is een tenger meisje van ongeveer 1,58 meter met blond, schouderlang haar.

In de Leidse universiteitswijk hangen de muren vol met haar foto. Voor haar medestudenten is zij niet langer die slimme assistent die altijd antwoord wist op complexe economische vraagstukken, maar een symbool van een generatie die bezwijkt onder de onzichtbare last van constante bereikbaarheid en prestatiedrang. De hoop op een goede afloop slinkt met de dag, maar de zoektocht naar Pauline blijft onverminderd voortduren. De politie roept iedereen op die Pauline heeft gezien, hoe kortstondig ook, zich te melden.

Heeft u Pauline M. gezien in de regio Leiden of Oegstgeest? Beschikt u over camerabeelden van uw deurbel of dashcam van eind oktober? Neem contact op met de politie via 0900-8844.